Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej w Rogowie

LZD | Wydział Leśny | SGGW
Działalność CEPL | Ważne adresy | Obiekty dydaktyczne | Święta w LZD |Jak do nas trafić | Kontakt
Lekcje w lesie | Program dla szkół | Szkolenia | Konkursy | Materiały dydaktyczne
Zapraszamy | Współczesne zagadnienia edukacji leśnej | Aktywne metody ochrony przyrody | Zorganizuj konferencję w Rogowie
Wydawnictwa | Artykuły | Galeria zdjęć
Informacje ogólne | Komitet Redakcyjny | Zeszyty SiM | Informacje dla autorów | Recenzja | Kontakt | Zamawianie
Muzeum | Izba edukacyjna | Plan muzeum | Zwiedzanie | Edukacja | Aktualności | Kontakt
Założenia | Aktualności | Edycje | Promocja | Wydawnictwa | Artykuły | Zdjęcia i głosy sów | Sowoteka | Wypluwnik | Sztuczne gniazda

Wolierowa hodowla głuszca w Nadleśnictwie Wisła

Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej

Zenon Rzońca

Abstrakt: Właściwa ochrona i wspieranie głuszców spowodowały, że w okresie międzywojennym Nadleśnictwo Wisła było wymieniane jako posiadające najliczniejszą populację głuszca spośród wszystkich nadleśnictw znajdujących się w ówczesnych granicach Polski. Stan taki trwał do połowy XX wieku,  kiedy to rozpoczął się gwałtowny ubytek mogący, przy nie podjęciu środków zaradczych doprowadzić do całkowitego zaniku głuszca w tym regionie. Według inwentaryzacji prowadzonej w latach 1999-2002 liczebność głuszca w Beskidzie Śląskim, na obszarze leśnym o powierzchni około 25 000ha wynosiła tylko 10 osobników. Jedynym sposobem pomocy wydawało się zasilenie rodzimej populacji osobnikami nie spokrewnionymi. Na taką potrzebę wskazywały również wyniki przeprowadzonych badań genetycznych, wykazujące statystycznie istotny nadmiar osobników homozygotycznych wśród beskidzkich głuszców. W 2002 roku uruchomiono zatem wolierową hodowlę głuszca. Po uzyskaniu niezbędnych zezwoleń sprowadzono z Białorusi materiał zarodowy w postaci 15 szt. jajek pobranych z dwóch naturalnych gniazd. W Nadleśnictwie Wisła przyjęto rozwiązania organizacyjne i techniczne, które umożliwiają stworzenie w wolierach optymalnych warunków hodowlanych dla głuszców, z równoczesnym zapewnieniem stopniowego, kontrolowanego zapoznawania ptaków w przeciągu odchowu z wszystkimi elementami biotopu głuszca występującymi w naturze.  Przyjęto rozwiązanie, które można nazwać stopniowym, dostosowanym do wieku ptaków hodowanych, zwiększaniem naturalnej przestrzeni życiowej. Równocześnie z uruchomieniem hodowli wykonywano w lasach Nadleśnictwa Wisła prace mające na celu poprawę warunków bytowania głuszców. Prowadzono przebudowę drzewostanów  zmierzającą do polepszenia warunków głuszcom oraz akcję ograniczania liczebności drapieżników (kun i lisów).  Przy ocenie siedlisk pod kątem przydatności dla głuszca brane są pod uwagę własne obserwacje terenów, w których te ptaki mają swoje ostoje. W strefie głównej ostoi głuszca działania gospodarcze zostały ograniczane do niezbędnego minimum, a blisko 400 ha lasów dawnej Puszczy Karpackiej zostało objęte ochroną rezerwatową, gdzie wykonuje się jedynie tzw. letnie korowanie drzew świerkowych zasiedlonych przez kornika drukarza. Ścięte i okorowane drzewa pozostawia się do rozkładu w miejscu wyrastania.


Pobierz referat w wersji elektronicznej.

Cage rearing of capercaillie in Wisła Forest District.

Abstract: Thanks to proper protection Wisła Forest District was region of biggest population of capercaillie in Poland before World War II. This situation was lasting till beginning of 20 th century. At that moment rapid diminishing of capercaillie began and it would lead to extinction of this bird in the region until active protection started. According to inventory results from 1999 - 2002, in Baskid Śląski Montains (forest area of 25 000 ha) only 10 individuals survived. The only method of protection seamed enriching wild population with not related individuals because of high degree of inbred. In 2002, cage rearing of capercaillie was started. With all permits needed, 15 eggs from Belarusian natural nest were imported. Cages in Wisła Forest District create optimal condition to growth of capercaillie and allow to young birds controlled learning of life in natural habitat. Gradual enlargement of life space is the clue of that method. Management in Wisła forests tended to create optimal habitats for capercaillie. Stands were rebuilt to structure optimal for birds and number of predators were reduced. Main refuge was taken under protection as a nature reserve of area 400 ha. The only activity allowed in this reserve is barking of trees attacked by bark beetle. Trees are cut down, barked and left to natural decay.

Zenon Rzońca
Nadleśnictwo Wisła
ul. Czarne 6, 43 460 Wisła
email: zenonrz@poczta.onet.pl

O nas | Dojazd | Kontakt | Aktualizacja: 15.01.2012 | © Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej