Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej w Rogowie

LZD | Wydział Leśny | SGGW
Działalność CEPL | Ważne adresy | Obiekty dydaktyczne | Święta w LZD |Jak do nas trafić | Kontakt
Lekcje w lesie | Program dla szkół | Szkolenia | Konkursy | Materiały dydaktyczne
Zapraszamy | Współczesne zagadnienia edukacji leśnej | Aktywne metody ochrony przyrody | Zorganizuj konferencję w Rogowie
Wydawnictwa | Artykuły | Galeria zdjęć
Informacje ogólne | Komitet Redakcyjny | Zeszyty SiM | Informacje dla autorów | Recenzja | Kontakt | Zamawianie
Muzeum | Izba edukacyjna | Plan muzeum | Zwiedzanie | Edukacja | Aktualności | Kontakt
Założenia | Aktualności | Edycje | Promocja | Wydawnictwa | Artykuły | Zdjęcia i głosy sów | Sowoteka | Wypluwnik | Sztuczne gniazda

Aktywne Metody Ochrony Przyrody w Zrównoważonym Leśnictwie

Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
X Konferencja

ROLA MARTWEGO DREWNA W EKOSYSTEMACH LEŚNYCH

Rogów, 26-27 marca 2014 r.

Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego Leśny Zakład Doświadczalny Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej w Rogowie,
Wydział Leśny SGGW w Warszawie
we współpracy z Dyrekcją Generalną Lasów Państwowych

zaprasza na

X Konferencję z cyklu
AKTYWNE METODY OCHRONY PRZYRODY W ZRÓWNOWAŻONYM LEŚNICTWIE

która odbędzie się w dniach 26-27 marca 2014 roku w auli CEPL SGGW w Rogowie

Temat przewodni: ROLA MARTWEGO DREWNA W EKOSYSTEMACH LEŚNYCH

Założenia

Martwe drewno jest nieodłącznym składnikiem ekosystemów leśnych, jednak ocena jego roli w zbiorowiskach leśnych jest zadaniem trudnym i budzącym wciąż wiele kontrowersji. Od szeregu lat trwa dyskusja pomiędzy zarządzającymi lasami, a środowiskiem naukowym, przyrodnikami i przemysłem drzewnym, dotycząca przede wszystkim ilości, kategorii oraz funkcji martwego drewna. W opinii niektórych przedstawicieli naszego społeczeństwa martwe drewno to "miliony metrów sześciennych straconego surowca drzewnego", który "gnijąc" wpływa na wzrost emisji dwutlenku węgla i zagraża nawet siedliskom i gatunkom na obszarach Natura 2000. Wśród przyrodników dominuje przekonanie, że zasoby martwego drewna w praktyce nadal są utrzymywane na poziomie o wiele mniejszym, niż jest to potrzebne dla zachowania ochrony różnorodności biologicznej w naszym kraju. Problemem są wciąż niedoskonałości metodologiczne i brak kompleksowych opracowań dotyczących optymalnej miąższości i struktury martwego drewna z terenu naszego kraju. Szczególnie mało badań dotyczy zapasu martwego drewna, zwłaszcza w różnych siedliskach. O wiele więcej jest prac poświęconych jego istotnej roli ekologicznej i miejscu życia dla saproksylicznych gatunków roślin, zwierząt i grzybów. Niektóre standardy dotyczące pozostawiania i zwiększania zasobu martwego drewna w lasach sprecyzowała polska Grupa Robocza FSC. Część z nich jest przyjęta i stosowana przez Lasy Państwowe (np. osiągnięcie miąższości martwego drewna równej co najmniej 5% zapasu w skali RDLP). O ilości martwego drewna pozostawionego w lesie decyduje dziś arbitralnie nadleśniczy. Również obecne zapisy znowelizowanych w 2012 roku Instrukcji i Zasad gospodarowania w Lasach Państwowych dostrzegają i podkreślają ważną rolę biocenotyczną drewna martwego i zamierającego. W celu ochrony różnorodności biologicznej należy pozostawiać w lesie drewno martwych drzew różnej formy, wielkości i w różnych stadiach rozkładu, uwzględniając uwarunkowania przyrodnicze, ekonomiczne i społeczne, z zastrzeżeniem, że jego ilość nie spowoduje "wzrostu zagrożenia ze strony szkodników wtórnych" i w konsekwencji rozpadu drzewostanu. Z punktu widzenia praktyki ochrony lasu za szczególnie cenne uważa się także drzewa biocenotyczne - tzw. "leśnych weteranów".

Cele konferencji

  • Ocena stanu wiedzy dotyczącej gatunków saproksylicznych
  • Próba określenia ilości martwego drewna w lasach gospodarczych i ochronnych
  • Promocja roli ekologicznej martwego drewna w ekosystemach leśnych

Pytania kluczowe

  1. Czy ilość martwego drewna w polskich lasach jest wystarczająca dla zapewnienia trwałości populacji korzystających z niego organizmów?
  2. Czy jest możliwe w oparciu o odpowiednie argumenty merytoryczne (badania) ustalenie wartości progowych zapasu martwego drewna dla poszczególnych typów siedlisk?
  3. Jakie są zależności ekologiczne pomiędzy ilością i kategorią martwego drewna, a liczbą gatunków saproksylicznych?
  4. Dla jakich konkretnie gatunków organizmów należy określić niezbędną ilość martwego drewna w lasach gospodarczych?
  5. Czy nasza wiedza o wymaganiach organizmów saproksylicznych w stosunku do martwego drewna jest na tyle wystarczająca, by określić dla nich tzw. "próg wymierania"?
  6. Jakie konkretnie aktywne działania ochronne należy podjąć dla zachowania gatunków związanych z martwym drewnem?
  7. Czy i jak promować rolę i obecność martwego drewna w lasach?

Charakter konferencji i uczestnicy

Konferencja poświęcona jest doskonaleniu praktycznych metod ochrony przyrody w zrównoważonym leśnictwie, szczególnie roli martwego drewna w ekosystemach leśnych. Ma charakter ogólnopolskiego forum wymiany doświadczeń i poglądów w tym zakresie. Przeznaczona jest dla pracowników Lasów Państwowych, regionalnych dyrekcji ochrony środowiska, parków narodowych i krajobrazowych, środowisk naukowych, instytucji i urzędów publicznych oraz organizacji pozarządowych związanych z aktywną ochroną przyrody w lasach.

Patronat honorowy

  • Janusz ZALESKI - Główny Konserwator Przyrody
  • Michał KIEŁSZNIA - Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska
  • Alojzy SZYMAŃSKI - JM Rektor Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
  • Adam WASIAK - Dyrektor Generalny Lasów Państwowych
  • Andrzej JAGUSIEWICZ - Główny Inspektor Ochrony Środowiska
  • Janusz DAWIDZIUK - Dyrektor Biura Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej w Warszawie
  • Janusz CZEREPKO - Dyrektor Instytutu Badawczego Leśnictwa
  • Andrzej GRZYWACZ - Polskie Towarzystwo Leśne
  • Piotr PASCHALIS-JAKUBOWICZ - Stowarzyszenie Inżynierów, Techników leśnictwa i Drzewnictwa

Patronat medialny

  • Biznes i Ekologia
  • Głos Lasu
  • Las Polski
  • Dwutygodnik Środowisko

Komitet Organizacyjny

  • Dariusz ANDERWALD - SGGW Leśny Zakład Doświadczalny w Rogowie
  • Jolanta BŁASIAK - Dyrekcja Generalna Lasów Państwowych
  • Lech BUCHHOLZ - Świętokrzyski Park Narodowy
  • Ewa CHEĆKO - Białowieska Stacja Geobotaniczna Uniw. Warszawskiego
  • Jacek HILSZCZAŃSKI - Instytut Badawczy Leśnictwa
  • Monika JAKUBIAK - Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska
  • Łukasz PARADOWSKI - Ministerstwo Środowiska
  • Dorota RADZIWIŁŁ - Główny Inspektorat Ochrony Środowiska
  • Roman STELMACH - Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej
  • Marek SŁAWSKI - WL SGGW w Warszawie
  • Jerzy SZWAGRZYK - WL Uniwersytet Rolniczy w Krakowie
  • Paweł STRZELIŃSKI - WL Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu

WNIOSKI

  • Istnieje potrzeba każdorazowego sprecyzowania pojęcia "martwego drewna" w aspekcie inwentaryzowania jego zasobów (czy tylko drzewa całkowicie martwe, czy również zamierające; czy tylko części nadziemne, czy również podziemne z uwagi na ich rolę).
  • Należy ujednolicić sposób pomiaru zasobów martwego drewna poprzez przyjęcie wspólnej metodyki prac oraz współpracę pomiędzy różnymi systemami monitoringu.
  • Problematyka martwego drewna powinna uwzględniać między innymi aspekty:
    przyrodniczy,
    ekonomiczny,
    społeczny.
    Jako zasadę należy przyjąć, że ilość martwego drewna powinna być zróżnicowana w zależności od głównych funkcji wypełnianych przez konkretny obszar leśny.
  • Należy dążyć do zwiększenia ilości martwego drewna w skali kraju w długim horyzoncie czasowym, z uwzględnieniem i określeniem zróżnicowania przestrzennego na tło, "centra" i korytarze.
    Całościowa ocena zasobów martwego drewna powinna być oparta o monitoring wszystkich grup organizmów z nim związanych oraz o wiedzę o jego roli w ochronie środowiska. Martwe drewno jest środkiem do zabezpieczenia bytu tych organizmów, a nie celem samym w sobie.
  • Istniejące wskaźniki liczbowe i procentowe dotyczące ilości martwego drewna na obszarach Natura 2000 powinny zostać zweryfikowane z uwzględnieniem doświadczeń innych krajów europejskich.
  • Istnieje potrzeba stworzenia modeli opartych na danych naukowych pozwalających wyznaczyć minimalny poziom martwego drewna i liczby drzew biocenotycznych w zależności od uwarunkowań przyrodniczych i gospodarczych (np. typ siedliska, wiek drzewostanu, chronione gatunki, główna funkcja lasu).
  • Potrzebna jest dalsza edukacja społeczeństwa na temat znaczenia martwego drewna w ekosystemie leśnym.

Komisja wniosków:

  • Ewa Chećko - Białowieska Stacja Geobotaniczna Uniw. Warsz.
  • Marcin Guzik -Tatrzański Park Narodowy
  • Dorota Piechowska - Nadleśnictwo Osie
  • Janusz Witkowski - Regionalna Dyrekcja LP w Łodzi

Sekretarz Konferencji

  • Dariusz Anderwald

Przewodniczący Konferencji

  • Profesor Henryk Żybura
Pobierz założenia konferencji

info_X_AMOP_2014.pdf | 882 KB

Dalej >>>

Przewodniczący konferencji

Henryk ŻYBURA - dziekan Wydziału Leśnego SGGW w Warszawie
22 / 59 38 010, dwl@sggw.pl

Sekretarz konferencji

Dariusz ANDERWALD - kierownik CEPL LZD SGGW w Rogowie
46 / 87 48 374, anderwald.lzd@interia.pl

O nas | Dojazd | Kontakt | Aktualizacja: 10.12.2014 | © Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej